Daarbuiten loopt een schaap

De coachwaanzin heeft een nieuw hoogtepunt bereikt. Jonge moeders parkeren massaal de bakfiets voor de praktijk van een of andere goeroe om zich te laten omscholen tot kinderslaapcoach. Zij kennen uit de eerste hand de frustraties van een schreeuwend kind en weten hoe vatbaar ouders dan zijn voor iemand die tegen betaling betere tijden belooft.

Al vaker heb ik gewezen op de veel te grote rol die coaches spelen. Geholpen heeft het duidelijk niet en als voorlopige kers op de taart zitten wij nu dus opgescheept met de overlevenden van het opvoedcircus die aanbieden om voor een schappelijk tarief aan vreemde hoofdjes te komen friemelen. Zogenaamd omdat de kindjes er zo lekker rustig van worden, maar waarschijnlijker omdat de kindjes door de brutale aanval door een onbekende verstijven van schrik. De rekening is er overigens niet minder om. De coachende mevrouwen – want daar hebben wij het volgens het bericht in de meeste gevallen over – hebben zich niet de lol van het beroep zo diep in de schulden gestoken.

Zelf ken ik de horrorverhalen over gesloopte ouders alleen van horen zeggen. Kinderen heb ik niet en voor zover mij bekend lieten mijn ouders zich door mijn gekrijs ook niet structureel van de wijs brengen. Ik heb het over het begin van de jaren zestig en toen waren moeders door de bank genomen niet zo flauw. Slecht slapen ken ik wel, maar voor de inzet van een kinderslaapcoach zal het wel te laat zijn. Dat schiet dus niet op.

Vroeger kreeg een kersverse moeder een depressie en nam de vader een vriendin. Zo deed schrijver Kluun het in elk geval en hij geldt op dit gebied toch zo’n beetje als autoriteit. Als hij een afslag niet heeft genomen, hoef je het als hulpbehoevende ouder ook niet te proberen. Een kinderslaapcoach komt niet voor in zijn boeken, wat vermoedelijk betekent dat je heel goed zonder kunt.

Tegenwoordig wil iedereen kinderen om het leven compleet te maken, maar als de kinderen er eenmaal zijn, weten veel mensen niet wat ze ermee moeten. Kinderen zijn luidruchtig, tegendraads en liever lui dan moe. Thuis halen ze het bloed onder je nagels vandaan, als je ze ergens mee naar toe meent, smeren ze daar de dure bank vol met slagroom en als ze geacht worden te slapen, gaan ze expres liggen schreeuwen. Hetgeen dus voor de gemangelde ouders het teken is dat er een kinderslaapcoach aan te pas moet komen om erger te voorkomen.

Het zou mij niks verbazen als straks blijkt dat er sprake is van een piramideconstructie. De opleiding is niet goedkoop, maar straks mag je zelf kinderslaapcoaches gaan opleiden en geld vragen voor het nageslacht dat die dan weer zullen produceren. Het is de manier om slapend rijk te worden.

Uiteindelijk zal het hele bouwwerk door gebrek aan nieuwe cursisten in elkaar storten. Tegen die tijd is de bedenker van het gebeuren echter al lang en breed met zijn schaapjes op het droge. Als mijn vermoeden klopt, zullen er straks veel mensen op hun beurt behoefte hebben aan een goede slaapcoach. Misschien dat een wakkere geest er brood in ziet. ‘Zeg mij maar na’, fluistert hij het halve lijk op de sofa in het oor. ‘Slaap, domoor, slaap. Daarbuiten loopt een schaap.’



Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Daarbuiten loopt een schaap

Totaal overdonderd

Een bepaald type mens

Zwartekousenpiet

Op die manier

Politiek van de achterbank