Nieuwe strategie

Voortaan gaan de GGD's met de prikbus de achterstandsbuurten in om te jagen op de laatste virusontkenners. Nu de grote massa is bediend door huisartsen en priklocaties waar per week miljoenen landgenoten konden worden weggeprikt, is de tijd gekomen om de strategie van minister Hugo de Jonge de laatste fase binnen te duwen. Geen vaste locaties meer, maar mobiele lanceerinrichtingen, bemand met GGD’ers die getraind zijn in het geven van voorlichting en het overwinnen van eventuele bezwaren. Allemaal met het doel de dreigende vierde golf af te wenden met een solide muur van opgebouwde groepsimmuniteit.

Ik voorzie serieuze problemen met deze nieuwe strategie, moet ik bekennen. Het klinkt heel vanzelfsprekend om met de spuit op pad te gaan, maar het zal wel niet toevallig zijn dat de vaccinatiegraad in die buurten achterblijft bij het landelijke gemiddelde. Dat heeft waarschijnlijk toch te maken met het feit dat er mensen wonen die zich geraakt voelen door wat de groep ‘Virus Waarheid’ allemaal uitbraakt. Daar iemand over de streept trekken, vereist creatief denken. Dan loopt zo'n kloon van Willem Engel gelukkig met zijn dagelijkse kratje troost naar huis en wordt hij plotseling door een paar stevige armen een bus ingetrokken voor een goed gesprek onder vier ogen en een aanbod dat hij onmogelijk kan afslaan. Weet hij wel dat corona heel gevaarlijk is voor mannetje die elke dag een kratje troost nodig hebben? Heel akelig gaan die mannetjes dood. Voorbeeld Willem weet dat ook, dus heeft hij voor de zekerheid stiekem toch maar een prik laten zetten. Dat wapt toch een stuk veiliger.

Waarschijnlijk zullen veel van die mannetjes zich door het onzinverhaal laten overtuigen. Zij zijn door het volgen van Willem wel het een en ander gewend als het aankomt op verhalen die de confrontatie met het gezonde verstand niet kunnen overleven. De angst om een modderfiguur te slaan, kan hen nog doen twijfelen, maar ook daarvoor heeft de prikbus een passend antwoord paraat. 'Gewoon niks zeggen', drukt de prikker hen tijdens het plakken van de afsluitende pleister op het hart. 'Wat niet weet, wat niet deert.'

En wie weet. Misschien zijn de wonderen de wereld nog niet uit. Ik vraag mij af wat er gebeurt als er bij de halte een smoezelige man staat met viezige pijpenkrullen. Mag de GGD'er van dienst dan denken: Waar ken ik die viezerik van? Dat hoofd komt mij toch wel bekend voor. Is dat niet die etterbak die voortdurend loopt te roepen dat corona een verzinsel van de overheid is om naalden in bovenarmen te kunnen steken? Persoonlijk zou ik er begrip voor hebben als die GGD’er van dienst vervolgens de zijdeur opent om plaats te maken voor de volgende belangstellende. Het mag natuurlijk niet, maar het lijkt mij sterk dat pijpenkrulletje een hoop misbaar gaat maken over het feit dat hem het vaccin werd geweigerd.




Mijn bundels met columns zijn te koop via:


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Nieuwe strategie

Ook heel erg

Op het strafbankje

Geen blad voor de mond

Talkshowland Nederland

Voordragen uit eigen werk