Klikspaan

Wat hoopt het kabinet te bereiken met het openbaar maken van de notulen van de ministerraad? Terwijl ik mij door de onleesbare brei tekst probeer te worstelen, is dat de vraag die mij vooral bezighoudt. Is het de bedoeling dat er straks honderdvijftig Kamerleden overspannen achter de geraniums zitten? Honderdvijftig partners proberen tevergeefs door te dringen tot de wereld die de geliefden rare geluiden doet uitstoten en met de ogen laat draaien. Volgens de psycholoog komt het allemaal goed. Ooit. Met veel liefde en geduld.

Er zijn mensen die elke week opnieuw het geraaskal van ministers en uitgenodigde staatssecretarissen moeten omzetten in notulen voor het archief. Wie denkt een zwaar leven te hebben, moet zich dat maar eens goed realiseren. Zelf heb ik in mijn werkzame leven ook de nodige verslagen van besprekingen mogen maken, maar wat een notulist van de ministerraad voor de kiezen krijgt, grenst aan misdaden tegen de menselijkheid. Alvorens dieper in te gaan op de inhoud, wil ik toch even een figuurlijk kaarsje aansteken voor de anonieme helden die mogelijk maken dat Nederland wordt bestuurd.

De openbaar gemaakte notulen geven een ontluisterend beeld van bewindslieden die zich geen raad weten met het monster dat zij ooit hebben geschapen in de vorm van de Belastingdienst. Een veelkoppig monster dat te groot en te machtig is om onder controle te houden. Dertigduizend ambtenaren die niet van plan zijn zich iets aan te trekken van smeekbeden en goede raad. Een onbeheersbaar leger dat onhoudbaar doordendert ten koste van duizenden Nederlandse burgers. Je ziet de wanhoop van de bewindslieden als het ware regel na regel toenemen. Stuur de notulen aan Steven Spielberg en hij maakt er een regelrechte rampenfilm van.

Opgewonden politieke beschouwers wijzen op het feit dat minister Sigrid Kaag zich redelijk gedeisd heeft gehouden tijdens het fileren van Pieter Omtzigt en andere kritische Kamerleden. Mij verbaast dat niet. Sigrid was destijds nog slechts een figurant in het grotere geheel. De hoofdrollen waren weggelegd voor partijgenoten Wouter Koolmees en Kajsa Ollongren en die lieten zich bij het dollen van Pieter zeker niet onbetuigd. Het is geen wonder dat Sigrid op een gegeven moment tot de slotsom kwam dat het anders moest.

Mijn oog valt op een zin van premier Mark Rutte. Lekken gebeurt doorgaans niet door ambtenaren, laat hij weten. Het is een intrigerende uitspraak, die vermoedelijk zal verdwijnen in de zee van verontwaardiging over het piepelen van Pieter. Kennelijk beschikt de premier over informatie in welke richting dan wel moet worden gezocht. Hij zou dat gewoon meteen met de anderen kunnen delen, maar iets zegt hem dat het beter is de vis nog even aan de haak te laten spartelen. Voorlopig is het genoeg de anonieme klikspaan ernstig te waarschuwen.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Klikspaan

Ook heel erg

Op het strafbankje

Geen blad voor de mond

Talkshowland Nederland

Voordragen uit eigen werk